KidzLifestyle

Kinderen verkleed als soldaat, ik kan er moeilijk naar kijken. Natuurlijk, de military-look is een modetrend (geweest), die gelukkig weer lijkt over te waaien. Vooral hele jonge kinderen vinden het leuk om aan te trekken wat hun ouders aanprijzen. Maar hebben die ouders nooit iets gelezen over kindsoldaten?

Er worden op dit moment meer dan een half miljoen kinderen onder de 18 jaar ingezet in het leger (bron: Wikipedia). “Kinderen zijn een gemakkelijke prooi voor militaire recrutering. Ze zijn gemakkelijk te manipuleren en te jong om te weerstaan aan het geweld waarin ze worden meegesleurd, of dat zelfs maar te begrijpen,” aldus Wikipedia.

Ik ging me er verder in verdiepen, toen ik getuige was van een conflict tussen grootouders en hun kinderen, over de keuze van het kostuum van een kleinzoon voor een verkleedpartijtje op de peuterspeelzaal. De kinderen stuurden foto’s via e-mail als bewijs van het gezellige schoolfeestje. Ook een lieve groepsfoto met elfjes, Assepoesters, kabouters Plop, zeepiraten en hun kleinzoon in een camouflagepak, met een embleem ‘commando’ erop en zelfs zijn schoenen waren in military-look. Die koop je –mijns inziens- niet voor één verkleedpartijtje, dus mag je ervan uitgaan dat het kleinkind vaker als soldaatje rondliep.

De grootouders besloten de discussie aan te gaan en ze stuurden een e-mail terug waarin ze hun afschuw uitspraken, met een opmerking over kindsoldaten en een verwijzing naar de website http://www.kindsoldaten.nl/, die al jaren aandacht vraagt voor dit probleem. Alles met de bedoeling om de kinderen aan het denken te zetten. Het antwoord was snel en kort: ‘jullie zijn gek!’ Grootouders geschrokken, verontwaardigd. Kinderen beledigd over de bemoeizucht: ‘Wij verkleden onze kinderen zoals wij dat willen. Volgende keer misschien als indiaan of cowboy. Ik hoop niet dat jullie daar ook grote sociale problemen aan vastplakken. Mag ik jullie eraan herinneren dat jullie tijdens een bezoek aan een kasteel nog een zwaard aan onze jongens cadeau hebben gegeven?’

De grootouders twijfelden of ze hier met een generatieconflict te maken hadden. Want bij navraag bleek dat leeftijdgenoten van hun kinderen het ook de normaalste zaak van de wereld vonden om een kind camouflagekleding aan te trekken.

En in het Legermuseum in Delft kun je sinds kort een verjaardagspartijtje organiseren, waarbij de kinderen soldaatje mogen spelen met heuse attributen. Een minimum leeftijd wordt op hun website niet genoemd, maar zo te zien op bovenstaande foto zijn deze jongetjes allemaal onder de tien jaar. En ze worden geschminkt door een levensechte militair.

Dat lijkt toch griezelig veel op verheerlijking. Moet je kinderen op die leeftijd op die manier met oorlog confronteren? Of zijn er misschien betere onderwerpen te bedenken om hun fantasie te prikkelen? Wat is er mis met een goochelaar of een clown?

Ik begrijp de verontwaardiging van die grootouders. Heb net voor de tweede keer ‘In Europa’ van Geert Mak gelezen en me wederom verbaasd over zoveel oorlogsgeweld dicht bij huis en nog maar zo kort geleden. In het journaal zijn dagelijks beelden van Irak te zien. Beelden waarvoor je je kleinkind nog heel lang zou willen beschermen. Maar ja, als oorlog een spelletje wordt, dan wil je niet voortdurend spelbreker zijn. Dat besef moet vooral van de ouders komen. En ik wens die ouders toe, dat ze nooit op een vliegveld staan om afscheid te nemen van hun kind, op weg naar een militaire missie. Want dan wordt het pas echt menens.

Granny, april 2007

Terug