Erna Houtzager geeft opvoedkundig advies aan KLS lezers
Sinds kort kun je aan onze opvoedkundig expert je pedagogische vraagstukken voorleggen. Geheel anoniem als je dat wilt. De eerste 3 vraagstukken van bezoekers, plus het opvoedkundige antwoord van Erna Houtzager lees je hieronder.
Bianca mailt KLS: “hoi, ik heb een dochter van 9 jaar. En ben steeds in strijd met haar. Het begint al ‘s ochtends met aankleden en ontbijten. Dat gaat zo langzaam ,dat ik al sta te stressen om op tijd weg te gaan naar school. De stress lijkt haar niets te doen. Ze doet uren over het hele ochtendproces.
Daarnaast hebben we het volgende probleem:
Iedere keer als ik nieuwe kleren voor haar heb heb gekocht dan is ze er blij mee en vindt ze alles mooi. Als ik dan de kleren in de kast hebt gehangen en de kaartjes eraf heb gehaald en ze de kleding aan moet gaan trekken, dan zitten ze ineens niet meer lekker en gaat ze helemaal uit haar dak. Nu heb ik gezegd dat als we ze samen kopen en ze alles naar tevredenheid heeft gepast, dat ze ze dan gewoon aan moet trekken. Maar nog is het dan niet goed en ik word er knettergek van! Dan hoor je om je heen en ik zelf zeg ik dat ook wel eens ''dan krijg je gewoon geen nieuwe kleren meer'' maar dat doe je dus ook niet, als moeder zijnde.
Daar komt bij dat ze ook erg brutaal wordt in mijn ogen en constant een weerwoord geeft. Ik moet je zeggen dat dit echt de spuigaten uitloopt en wat ik ook probeer niets is goed. Ook als ik haar positief benader, dan is het ook niet goed. Ik heb ook nog een zoontje van 6 en die is gelukkig heel anders. Kan misschien ook jaloezie zijn, maar hoe zet je dat dan om in iets positiefs?Vaak zeg ik ook tegen haar, “je kan beter positieve aandacht krijgen dan negatieve hoor.”
Ik hoop dat je een oplossing voor me hebt Erna ,want zo trek ik het niet langer. Dit gaat iedere dag hetzelfde.
Reactie Erna, onze opvoedkundige:“Wanneer ik dit zo lees dan besef ik goed dat je aan het einde van je Latijn bent. Ook lees ik tussen de regels door dat je dochter een prille puber is en misschien ook een beetje jaloers is. Je zoontje zal bijvoorbeeld op bepaalde stukken iets meer hulp nog nodig hebben. Zij wil dit waarschijnlijk niet meer; is immers groot, kan het allemaal zelf, heeft niemand nodig, maar tegelijkertijd mist ze ook die aandacht.
Wat je kan doen is; geef haar voor de opdrachten een tijdslimiet. Tussen 7 uur en 7:30 ontbijten we. Ben je dan niet klaar, jammer voor je. Dat klinkt heel hard maar zo krijgt ze ook besef van tijd. Als ze dan wel aan tafel zit geef haar daar dan ook positieve aandacht en ga niet te veel in op het feit dat ze dan misschien niet genoeg of geen ontbijt op heeft ( ze haalt dit in de loop van de dag heus wel in).
Geef ook duidelijk je grenzen aan. Tot hier en niet verder. Met bv kleding: het is dit of niks. Als zij met jou de strijd aangaat probeer daar dan ook niet altijd op in te gaan. Geef duidelijk aan wat je ervan vindt, geef aan dat je haar gevoel begrijpt maar maak haar duidelijk dat je het op jouw manier wil.
Ik moet wel zeggen dat dit een probleem is wat waarschijnlijk meer consulten behoeft. Mocht je hier interesse in hebben kun je contact opnemen via hetkroost@kpnplanet.nl of 010-2230002. Sterkte en hou vol.
Renate Citroen uit Drachten mailt: “mijn dochter van 4 jaar is eraan gewend geraakt te gaan slapen met de deur open. Ze accepteert niet dat ik de deur sluit (dat ontaard in één groot drama van huilen & onrust). Dat vind ik zelf wél nodig omdat ze gefocust blijft op wat er in de woonkamer gebeurt (we wonen in een appartement) en zo maar moeilijk in slaap komt. Ze komt ook vaak uit haar bed, met de meest uiteenlopende excuses (moet nog een keertje plassen/ knuffels kwijt/ nog iets zeggen/e.a.). Hoe pak ik het aan dat ze met de deur dicht kan gaan slapen en dat ze niet meer uit haar bedje komt nadat ik haar erin heb gelegd?”
Reactie Erna: “Dit probleem komt vaak voor en kinderen kunnen dit ook heel lang volhouden. Wat je kan proberen is om een vast ritueel te maken van het naar bed gaan. Dit kan voor elk kind ook weer verschillend zijn, het is even zoeken wat voor jouw en je kind prettig werkt.
Een voorbeeld hiervan is bijvoorbeeld; tanden poetsen, verhaaltje en dan slapen.
Maak haar vooral duidelijk dat ze niet uit haar bed mag komen en dat de deur dicht gaat. Vertel haar ook dat je vlakbij bent. Elke keer als ze uit bed komt, leg je haar weer terug maar zonder dat je op haar verzoeken in gaat. Je legt haar weer terug en zegt welterusten. Dit proces kan zij lang volhouden maar jij als ouder ook. Probeer vooral ook elke keer hetzelfde te doen en haar ook geen aandacht te geven. Want dat is wat ze eigenlijk wil.”
Werkt dit niet ,dan kan je altijd nog contact op nemen met mijn praktijk. Het Kroost, Speel- en opvoedadviesbureau.
Veel succes.
Ellen Bakker mailt: ‘Onze zoon van 6 jaar kan zijn boosheid niet goed uiten. Hij vloekt en tiert de hele dag door, stompt ons en gilt.
De ene keer gaat het om een klein voorval wat met bijvoorbeeld speelgoed te maken heeft.
Een andere keer omdat hij een spelletje verliest of geen tv mag kijken of ruzie heeft met een vriendje. Ik merk dat ik niet weet hoe ik hierop moet reageren, mijn man en ik kunnen niet samen op een lijn komen over de aanpak. Ik ben waarschijnlijk te zacht en toegeeflijk en mijn man is te hard en te bot. Mijn vraag is: Hoe moeten wij reageren op deze uitbarstingen? Moet het genegeerd worden? Moet ik rustig aangeven welk gedrag ik niet fijn vind? Ik weet het gewoon niet meer. Ik ben uitgeput door deze voortdurende strijd. Zijn er misschien cursussen of andere mogelijkheden om hier mee om te leren gaan?
Reactie Erna: “Ten eerste is het belangrijk om samen met je partner op 1 lijn te komen, anders is het zo dat jullie zoontje niet weet waar hij aan toe is. Maak hem bij een driftbui duidelijk dat je begrijpt dat hij boos is maar dat jij dit gedrag niet accepteert. Maak eventueel een plek voor hem -bv. in de gang- dat wanneer hij boos en driftig is, hij daar kan uitrazen. Als hij weer rustig is praat er met hem dan wel over waarom het gebeurde en wat hem boos maakte. Tijdens de aanvallen is het belangrijk dat wanneer je hem op de gang heb gezet dat je hem duidelijk maakt dat wanneer hij rustig is jou mag roepen maar geef hem tijdens de bui geen aandacht. Dit is moeilijk maar probeer dit wel vol te houden.Voor cursussen zou je kunnen kijken bij een thuiszorg organisatie of ze dat aanbieden. Zelf geef ik ook email consulten in een abonnement vorm. En ook doe ik huis bezoeken maar dat ligt er een beetje aan waar je woont. Op mijn website kan je meer informatie vinden hierover.
Veel succes en hou vol.
Het Kroost
Speel- en opvoedadviesburo
Geelvinkbaai 86
HetKroost@kpnplanet.nl
Http://home.kpnplanet.nl/~hetkroost@kpnplanet.nl