Kidzlifestyle's voorleesverhalen # 2: Toppi zit vast
Hoog in de bergen, in een ander land, heel ver weg, woont Toppi. Toppi is een berggeit met een lief snuitje en 2 hoorntjes op zijn kop. Toppi woont in de bergen samen met heel veel andere berggeiten.
Toppi beleeft allerlei avonturen met zijn vriendjes, sommige hilarisch & sommige leerzaam. De verhalen over Toppi zijn geschreven door Evelyn Ozaydin, een Nederlandse fantasievolle vrouw, woonachtig in Turkije.
Toppi zit vast
Op een ochtend was Toppi een beetje aan het treuzelen. “Nu moet je toch echt opschieten” zei zijn moeder “anders kom je nog te laat op school”. Hij poetste snel zijn tanden en pakte een grote kam om zijn vacht te kammen, maar kwam er niet doorheen. Er zaten allemaal klitten in. Zijn moeder mopperde nog steeds en Toppi dacht bij zichzelf: “ ik kam mijn haar vanmiddag wel”. Hij liet zijn vacht voor wat het was en huppelde naar school. ”Au”, mekkerde Toppi “au”. Zijn lange haren waren in een struik blijven steken. Hij probeerde zich los te trekken, maar dat deed enorm veel pijn. Hij ging er maar eens bij zitten en dacht heel hard na over wat hij moest doen. Hij kon natuurlijk om hulp gaan roepen, maar hij zag nergens andere geiten die hem zouden kunnen horen. Hij zou zijn vacht door kunnen bijten, maar dat is zonde, want dan zou hij een kale plek overhouden.
Toppi kreeg ineens erge honger. Omdat hij zich zo had moeten haasten, was hij vergeten te ontbijten. Hij begon te knabbelen aan de struik. Al die groene verse blaadjes smaakten hem wel erg goed en hij at lekker door. Hij had alle blaadjes opgegeten en voelde dat hij nog steeds trek had. Toen begon hij aan de takjes. Die smaakten ook prima en zo at hij de hele struik op.
“Wat moet ik nou toch doen?”, dacht Toppi en ging er eens bij liggen. Toen merkte Toppi dat zijn vacht niet vast meer zat. Hij begon een beetje te grinniken, want hij besefte dat hij de hele struik, waar hij in was blijven steken, had opgegeten. Hij stond op en rende naar school.
Zijn juf was gelukkig niet boos en zei: “je bent net op tijd, want er is een jarige in de klas en die heeft net iets lekkers uitgedeeld”. Toppi, opgelucht dat het allemaal zo goed was afgelopen, verheugde zich op al dat lekkere, sappige gras. Hij ging er eens uitgebreid voor zitten, maar … hij had helemaal geen trek meer. Hij had zich helemaal vol gegeten.
“Geeft niets hoor”, zei de juf, “ik doe wel wat in een plastic zakje en dan neem je het maar lekker mee naar huis”.
Toen Toppi thuis kwam begon hij meteen zijn vacht uit te borstelen. Hij borstelde zijn haar wel 100 keer. “Zo, dat is veel werk” dacht Toppi, “daar word je hongerig van”. Tevreden ging hij aan tafel zitten en opende de zak die de juffrouw hem had meegegeven.