Column Sabine Leenhouts | 'Trieste zaak, die kinderopvang!'
Onze columniste Sabine Leenhouts (1969), is freelance journaliste en tekstschrijver. Ze werkt veel voor de Margriet, Top Santé, Kinderen, Grazia en andere bladen. Ze combineert haar werk met het moederschap. Sabine is getrouwd met Andy en heeft twee kinderen. Zoon Noah (1999) en dochter Bobbi Lola (2002).
Trieste zaak die kinderopvang?
“Ik vind het toch wel zielig hoor, kinderen die ’s ochtends een kwartier voor schooltijd al bij de kinderopvang worden gebracht om er vervolgens na school nog vier uur door te brengen. Dan neem je toch geen kinderen.”
Huh? Ja, dat dacht ik ook toen ik vanmorgen op het schoolplein liep nadat ik mijn guppen in de klas had afgeleverd. Het werd toch echt gezegd. De moeder in kwestie, gehuld in tenniskleding, roddelde er lekker op los met een mama die het halen en brengen van haar enige kind tot een dagtaak verheven heeft. Daarnaast staan ze samen ook altijd bovenaan de intekenlijstjes als er gevraagd wordt om rij-, kook- of klusouders. En de keren dat ik wél mee zou kunnen helpen omdat ik niet hoef te werken, zijn de plaatsen al vergeven aan de vrouwen die inderdaad de hele dag de tijd hebben om die stomme lijstjes in te vullen….
Je merkt het, dit soort uitspraken roepen een vileine kant in mij op. Dat komt omdat ik me aangesproken voel en dat eigenlijk niet zou willen voelen. Het impliceert dat ik een schuldgevoel moet hebben terwijl dat volgens mij niet nodig is. Ik hang namelijk het idee aan dat er tijdens de naschoolse opvang aan de vorming van mijn kinderen gewerkt wordt. Dat er net zoals bij mij thuis gespeeld, geknutseld, gepraat, gelachen en bewogen wordt. Met dat verschil dat er nu nog vijftien andere kinderen en vier volwassenen bij zijn wat weer goed is voor de sociale ontwikkeling. Kinderopvang is naast een heel praktische oplossing als je zelf aan het werk bent ook gewoon goed voor je kinderen. Het is echt jammer dat zoveel mensen in Nederland vinden dat er door de vrouw gekozen moet worden tussen carrière en gezin. En wil je niet kiezen dan schipper je je een ongeluk om werk en kidz te combineren.
Uit een recent TNS NIPO onderzoek, gehouden in opdracht van Teleac/NOT, blijkt dat ruim de helft van de werkzame moeders die gebruik maken van kinderopvang, zich soms schuldig voelt naar de kinderen toe en twaalf procent zelfs regelmatig. Dat getal wordt hoger naarmate de omgeving ook nog eens commentaar heeft. Dat is toch té erg! Natuurlijk zijn er een heleboel ‘natural born mama’s’, die niets liever willen dan het grootbrengen van hun kroost zonder verdere ambities om carrière te maken. Het werken in het gezin geeft genoeg voldoening en ze willen zelf honderd procent van de tijd ter beschikking van hun kinderen staan. Prachtig, maar niet voor mij en met mij een heleboel andere vrouwen. Ik wordt een chagrijnige, ontevreden en verveelde mama als ik niet werk. Er zijn ook genoeg vrouwen die vinden dat ze net als mannen het recht hebben op die fantastische baan, opdracht of mogelijkheid. Het hebben van kinderen hoeft geen belemmering te zijn. Maar vergeleken met mannen kiezen veel vrouwen er eerder voor om minder te gaan werken.
Ik had bij mijn eerste kind hetzelfde gevoel. Ik wilde eerst mijn moederrol uitdiepen en omdat iedereen in mijn omgeving ook nog zei dat je er de eerste twee jaar toch echt voor je kind moet zijn, geloofde ik daar in. Maar terugkijkend op die periode was ik helemaal niet zo gelukkig. Ik was mezelf volledig kwijt en werd zelfs jaloers op mijn vent als hij de deur achter zich dichttrok om naar zijn werk te gaan. En begrijp me niet verkeerd; ook toen hield ik ontzettend veel van mijn kind. Maar dus niet van mezelf. Voor mij persoonlijk werd duidelijk dat ik niet gelukkig word van een rol die louter bestaat uit huisvrouw en moeder zijn. Ik wil werken en daardoor mensen tegenkomen die helemaal niets met mijn moederschap te maken hebben. Zo blijf ik mezelf ontwikkelen en heb ik een leuk verhaal te vertellen als ik thuiskom. Volgens mij voor iedereen een win-winsituatie want hierdoor ben ik ook een leukere moeder.
Toch krijg ik geregeld het gevoel dat ik dat niet mag zeggen. Want omdat ik ‘zo nodig moet werken’, gaan mijn kinderen twee dagen per week na school naar de opvang. Ik heb nou nog nooit iemand horen zeggen dat dat komt omdat mijn man werkt?!
Sabine.
Meer over (het werk van) Sabine vind je op:
Goed Verhaal
Pand Noord
Meeuwenlaan 98-100
1021 JL Amsterdam
