Kim's Column: "doktertje spelen"
Toen het weken geleden zo heet was, zat ik met mijn dochter Sophie bij een vriendin in de tuin. Zij is moeder van twee kinderen: Thomas van bijna drie en baby Fien. Thomas en Sophie waren gezellig aan het spelen in het opblaasbadje en wij vonden het fantastisch dat ze zo lief tegen elkaar waren de hele tijd. Totdat ...
Totdat ..... het naar ons idee allemaal een beetje té lief werd! Na uren naakt met elkaar in het zwembadje te hebben gespeeld zonder ook maar enige interesse in elkaar’s lichamen te vertonen, begonnen ze langzaam maar zeker een beetje aan elkaar te friemelen. Mijn vriendin en ik moesten er in eerste instantie heel erg om lachen en zaten er met veel plezier naar te kijken want het was tenslotte een van de vele schattige dingen die ze doen.
Ze waren heel voorzichtig met elkaar en hadden dolle pret. Het leek wel een anatomieles voor peuters. Na dit zo’n 5 minuten te hebben aangekeken, begonnen we het allebei eigenlijk niet meer zo heel leuk te vinden. We werden er allebei een beetje nerveus van. De twijfel sloeg vreselijk toe bij ons. Hoort dit wel? Kan dit wel? Hoe lang is normaal? Moet je dit laten gaan? Moeten we het tegenhouden? Is het schadelijk? Of is het juist schadelijk als we er een ‘big deal’van maken en spoort dat ze dan weer aan? Er kwamen wel een miljoen vragen in ons op waar we eigenlijk allebei geen antwoord op wisten. We besloten uiteindelijk na veel onderling beraad dat we het deze keer zouden laten gaan en er niks van zouden zeggen. We kwamen tot de conclusie dat we liever hebben dat ze deze ontdekkingsreis ondernamen met een kindje dat zij (en wij) goed kennen in plaats van een vreemd kindje op het strand of ergens anders. Het was voor hun en voor ons in ieder geval vertrouwd.
Aangezien ik het hele ‘doktertje spelen’ toch nog steeds een moeilijk onderwerp vind en waarschijnlijk nog vele anderen met mij, ben ik wat research gaan doen op het Internet en kwam op de volgende punten. De eerste ‘seksuele’ontwikkeling vindt al plaats in het eerste levensjaar waarin een baby zijn of haar eigen lichaampje ontdekt. Tussen het eerste en tweede jaar leren kinderen vaak de beginselen van de zindelijkheid en tussen het tweede en derde jaar ontdekken peuters het verschil tussen jongens en meisjes. Dit is dus ook de leeftijd dat ze het lichaam spelenderwijs gaan ontdekken. Het is heel begrijpelijk dat nieuwsgierige peuters tijdens het spelen ook nieuwsgierig raken naar hun eigen lijfjes en dat van anderen. Peuters kennen geen schaamte, maar als ouder is het moeilijk te weten waar je de grens moet leggen. Het is belangrijk het niet te verbieden omdat dat alleen maar leidt tot stiekem gedoe en dat willen we al helemaal niet! Je kunt je kind wel uitleggen dat het privé is en daarom niet in het bijzijn van andere mensen gedaan mag worden. Ook is het belangrijk om uit te leggen dat die spelletjes best mogen, maar alleen als beide kindjes het willen, niemand pijn gedaan wordt en dat ze beide ongeveer dezelfde leeftijd hebben. Enige gelijkwaardigheid is erg belangrijk. Wij moeten ons als ouders realiseren dat het niks te maken heeft met wat wij als volwassenen ervaren op het gebied van seksualiteit, maar dat het niets meer is dan nieuwsgierigheid zoals ze dat naar alles hebben. Rond het vierde jaar beginnen de schaamtegevoelens zich te ontwikkelen en wordt het spel minder onbevangen en meer stiekem. Ook worden kinderen rond deze leeftijd minder gemakkelijk met bloot zijn. Kortom allerlei interessante fases waar alle jonge kinderen en hun ouders mee te maken krijgen.
Iedere ouder zal zelf moeten bepalen waar de grenzen liggen, want dat is voor iedereen anders. Mijn vriendin en ik hebben elkaar en de kinderen meerdere malen gezien sinds die eerste keer en gelukkig is het niet meer voorgekomen en kunnen we nog wat langer nadenken en discussiëren over wat onze grenzen zullen zijn. Aangezien ik dit nu al een moeilijk onderwerp vind, ben ik erg benieuwd hoe ik in godsnaam de pubertijd met Sophie ga doorkomen. Gelukkig is dat nog heel ver weg en heb ik nog heel wat jaartjes om me daar geestelijk op voor te bereiden, want dit is uiteraard nog maar het topje van de ijsberg.