Marieska’s column: slechts één wens
Ooit las ik een citaat van Daphne Deckers: 'Als je kind gezond is, heb je duizend wensen. Als het ziek is, slechts 1' en ik dacht: 'Leuk, maar wat moet ik er mee'. Nu - drie weken van slapeloze zieke nachten verder - denk ik: ' Een waarheid als een koe'.Begon ik begin november al driftig met Jupper (2,5) te oefenen op de Sinterklaasliedjes met als motivatie: "Als we lief zingen, krijgen we straks een heleboel cadeautjes". Nu mogen ze alle mooie nieuw verworven presentjes mee terug nemen naar Spanje als dat betekent dat mijn kleine prinses weer haar vrolijke, gelukkige en vooral gezonde zelf weer wordt.
Het begon al lekker die druilerige namiddag eind november. Ik haalde een krijsende Jupper uit de crèche en kreeg bijkans nog een waarschuwing mee van de leidsters: "Jupper moet wel uit gaan kijken. Ze is de hele dag vreselijk vervelend geweest. Ze luistert slecht en is ontzettend opstandig." Als advies mocht ik het die dag doen met: "Het zal de peuterpuberteit wel zijn!".
Die avond werd Jupper stevig onder handen genomen door zowel papa als ondergetekende. Alleen werd Jupper er niet vrolijker van. Sterker gezegd: ze schreeuwde, smeet en krijste wat af. Dan maar vroeg naar bed.
"s Nachts werd ik wakker door een raar huiltje en toen ik in Juppers kamertje kwam wist ik het al: koorts. Heel erge koorts. De thermometer bleef stijgen: 38, 39, 39,5, 39,8, 40, en verder. Bij de 40,4 stopte het en ondertussen mijn hart ook. Van mijn heel kleine lieve meid was niets over als een zielig huilend hoopje ellende. Met een paracetamolletje was ze echter snel weer het vrouwtje en viel in slaap.
Dit herhaalde zich het hele weekend. En hoezeer ik me ook op Sinterklaas had verheugd, hij kon van mij gestolen worden. Erg veel zin hadden we er allemaal niet meer in. Maar goed met paracetamol zeilden we door het weekend. Weinig slaap en heel veel televisie was het credo. Toen zondagavond de koorts nog niet gezakt was, besloot papa Erik toch maar de huisartsenpost te bellen. Hun advies: "Meneer, koorts hebben kinderen allemaal. Geef maar een paracetamolletje." Daar gingen we weer…
De maandagochtend echter had ik geen meisje meer, maar een dood vogeltje en wees de thermometer de angstige 41,2 aan. Toen ze ook nog blauw werd en stuipen kreeg, was voor deze mama de maat vol. Gelukkig konden we meteen bij de huisarts terecht en bleek kleine Jupper naast het rs-virus een voorhoofdholte- bijholte en 2 middenoor ontstekingen te hebben. Antibiotica was het advies. Meteen mee beginnen en volhouden. Ziender ogen knapte mijn prinsesje op. Ook al had ze best last van de bijwerkingen en werd ze nog elke nacht 3 keer wakker, de koorts was gezakt!!! Lang leve de antibiotica.
Dat dacht ik althans .... na 4 dagen zat mijn meiske opeens onder de uitslag. Ze klaagde over jeuk en kreeg plotsklaps bloedneuzen. Ondertussen liep ik op mijn tandvlees en ten einde raad maar weer de huisarts gebeld: "Acuut stoppen met de medicijnen, ze heeft een heftige allergische reactie" ... Ja, en dat wilde ik nu net niet: niet stoppen met de medicijnen, maar ook geen allergische reactie voor Jupper!!! Dus maar weer gestopt en je raadt het al ... ... 2 dagen later zaten we weer bij de huisarts en blijkt Jupper nog steeds een oorontsteking te hebben. Weliswaar in 1 oortje, maar toch. Gelukkig komt de koorts nu alleen "s avonds en minder heftig als voorheen, maar de pijn in het kleine hoofdje van mijn schat is er niet minder om.
In het nieuwe jaar toch maar een afspraak gemaakt in het ziekenhuis. Dan gaan ze kijken of Jupper buisjes moet of haar amandelen moet laat knippen. Ik duim me ondertussen suf op een nachtje van meer dan 3 uur slaap.
Liefs, Marieska